 |
|
12 Mei 2006 - Zonsopkomst bij de Bromo vulkaan
Om half vier s’nachts gaat de wekker en met moeite komen we ons bed uit, wat een onmenselijk tijdstip om op te staan.
We kleden ons dik aan tegen de kou en als we naar buiten lopen staat er een jeep klaar die ons in een uurtje via een hobbelige weg naar het uitzichtpunt bovenop de 2770 meter hoge berg Penanjakan brengt.
Om kwart voor vijf komen we hier aan en het is nog steeds pikdonker.
We zoeken een goed plekje uit en dan begint het wachten.
Langzaamaan komt de zon op en we genieten van een adembenemend schouwspel. Het buitenaardse landschap voor ons wordt magisch verlicht. We kijken neer op de grijs/wit gekleurde Bromo vulkaan. Hij steekt af tegen de rest van het landschap en blaast continue witte rook uit. Verder zien we de groengekleurde Batok vulkaan en achteraan de veel hogere Semuru vulkaan die om de tien minuten een dikke donkere wolk uitspuugt. Prachtig om te zien….en we hebben mazzel want het schijnt de eerste heldere zonsopkomst sinds weken te zijn. |
|
Met moeite rukken we ons los van dit uitzichtpunt en in de jeep rijden we door een immense lavazandwoestijn naar de Bromo vulkaan. Hiervandaan kan je met paardjes omhoog maar we willen het te voet doen om in alle rust te genieten van de omgeving. Het rotsachtige pad loopt steil naar boven en het laatste stuk bestaat uit een trap van ruim 250 treden die tegen de berg op gemaakt is.
|
Buiten adem van de steile klim komen we boven aan en we worden begroet door een vreselijke rotte-eieren lucht die direct op onze keel en ogen slaat. We staan nu op de kraterrand en kijken ver de diepte in. Beneden ons zien we een groot donker gat waar de dikke verstikkende rook vandaan komt. We zoeken een mooi plekje op uit de wind en genieten van het uitzicht. Hier beseffen we pas goed hoe actief onze aardbol is.
Om een uur of 8 gaan we weer terug naar ons hotel om te ontbijten want inmiddels hebben we flinke trek gekregen!
We kunnen echter geen genoeg krijgen van dit prachtige landschap en even later steken we te voet de gigantische lava vlakte over. In de wijde omgeving is geen mens te bekennen en het is echt muisstil. We wanen ons hier echt op een andere planeet. Na 1,5 uur lopen bereiken we de Bromo vulkaan en nogmaals gaan we omhoog. Inmiddels zijn de jeeps en de paardjes verdwenen en we hebben de vulkaan praktisch voor ons zelf. Dit is pas genieten.
Aan het begin van de middag wordt het echter bewolkt en we lopen terug naar ons hotel. Net op tijd want als we daar aan komen is het helemaal mistig geworden.
De rest van de dag brengen we luierend door. We zijn moe maar zeer voldaan….. |
|
|
|
